ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΑΙ ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ

 

Τον Οκτώβριο του 2006 αποφασίσαμε να προτείνουμε στους μαθητές να ασχοληθούν με τα «Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης» στα πλαίσια των Πολιτιστικών Προγραμμάτων που θα υλοποιούνταν στο σχολείο μας.

     Οι ίδιοι μαθητές είχαν υλοποιήσει και το περασμένο σχολικό έτος πολιτιστικό πρόγραμμα με θέμα τα Μ.Μ.Ε. Είχαν επιλέξει ως υποθέματα και ασχολήθηκαν με τις «διαφημίσεις» , το «δημοσιογραφικό επάγγελμα» και έκαναν «κριτική» στον ενημερωτικό χαρακτήρα της τηλεόρασης κατανοώντας και τον εμπορικό χαρακτήρα της.

    Τα Μ.Μ.Ε. είναι πολύ ευρύ θέμα και δίδεται η δυνατότητα για μεγάλη διερεύνηση. Μέσα από την επεξεργασία των θεμάτων οι μαθητές θα έρχονταν σε επαφή με κοινωνικά προβλήματα θα δραστηριοποιούνταν , θα πρότειναν λύσεις και θα αποκτούσαν κοινωνική συνείδηση.

    Η υποδοχή της πρότασης από μέρους των μαθητών ήταν εξαιρετικά ενθουσιώδης. Τα Μ.Μ.Ε. είναι ένα θέμα κοντά στα ενδιαφέροντά τους μια και αρκετό από τον ελεύθερο χρόνο τους αν όχι τον περισσότερο τον περνούν μπροστά στην οθόνη μιας τηλεόρασης.

    Προτείναμε υποθέματα και τα παιδιά επέλεξαν να ασχοληθούν με τον ψυχαγωγικό ρόλο της τηλεόρασης. Εκτός από ενημέρωση η τηλεόραση είναι και ένα ψυχαγωγικό μέσο πολύ προσιτό σε όλους και θα είχε ενδιαφέρον να βλέπαμε την ποιότητα και την ποσότητα της ψυχαγωγίας που προσφέρει.

     Επιλέξαμε να εργαστούν οι μαθητές σε ομάδες ώστε να εκτιμήσουν τη σημασία της συνεργασίας και της επικοινωνίας. Το όλο πρόγραμμα έγινε με τη μέθοδο project. Λόγω όμως αυξημένων υποχρεώσεων των μαθητών και για να μην αποβεί η υλοποίηση του προγράμματος εις βάρος της μαθησιακής τους δραστηριότητας το υλικό που έπρεπε να επεξεργαστούν τους δόθηκε από τους υπεύθυνους του προγράμματος. Η ανάγνωση ανάλυση του υλικού έγινε με συζήτηση με όλη την τάξη και το υλικό αναπαράχθηκε πέντε φορές [μία για κάθε ομάδα]. Κάθε ομάδα επεξεργάστηκε το υλικό το διάβασε και κατόπιν έγινε συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων για το τι σημαίνει «ψυχαγωγία» και ποιες ανάγκες του ανθρώπου καλύπτει. Συζητήσαμε για τις ψυχαγωγικές εκπομπές που απευθύνονται σε παιδιά κι εκείνες που απευθύνονται σε ενήλικες. Μέσα από τη συζήτηση οι μαθητές ανακάλυψαν ότι η τηλεόραση είναι σχετικά φτηνό ψυχαγωγικό μέσο και προσιτό σε όλους. Διέγνωσαν τον κίνδυνο που κρύβει αυτή η «ευκολία» της πρόσβασης στα τηλεοπτικά προγράμματα για μείωση της επικοινωνίας και της κοινωνικότητας των ανθρώπων. Ανακάλυψαν ότι πολλοί άνθρωποι συγχέουν τα ενημερωτικά με τα ψυχαγωγικά προγράμματα τόσο ώστε να θεωρούν και τις «ειδήσεις» ψυχαγωγικό πρόγραμμα.

      Ακολούθως κάθε ομάδα κατέγραψε για μία εβδομάδα τις ψυχαγωγικές εκπομπές από ένα κρατικό και ένα ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό. Στη συνέχεια κάθε μαθητής συμπλήρωσε σε ένα έντυπο τις ψυχαγωγικές εκπομπές που αφορούσαν και ήταν κατάλληλες για παιδιά και εκείνες που ήταν κατάλληλες για τους ενήλικες καθώς και εκείνες τις εκπομπές της εβδομάδας που παρακολούθησε ο ίδιος. Τα αποτελέσματα αυτής της «μικρής έρευνας» τα επεξεργάστηκε η κάθε ομάδα και έγραψε τα συμπεράσματά της.

     Τέλος διασκεύασαν ένα μικρό θεατρικό έργο το οποίο παρουσίασαν στους συμμαθητές και τους γονείς τους σε μια μικρή γιορτή που ετοίμασαν. Τα κείμενα αυτού του έργου παρατίθενται σ’ένα μικρό ένθετο στο τέλος μαζί με τρία έντυπα που συμπλήρωσαν οι μαθητές ενδεικτικά.

     Συνοψίζοντας, εργάστηκαν, έγραψαν κείμενα, ζωγράφισαν, έγραψαν ποιήματα, έφτιαξαν ακροστιχίδες κ.λ.π. 

    Τα «προϊόντα» της εργασίας τους βρίσκονται συγκεντρωμένα στο μικρό αυτό τεύχος που κρατάτε και σας τα παρουσιάζουμε με πολύ χαρά. 

     Ευχαριστούμε πολύ όλους όσους βοήθησαν με κάθε τρόπο στην υλοποίηση αυτού του προγράμματος.

    Ευχαριστούμε πολύ και σας για το χρόνο που θα αφιερώσετε στη μελέτη αυτού του «βιβλίου» μας.

                                         Με εκτίμηση

                              Κατερίνα Μαρκουίζου,

                              Παναγιώτης Σπύρου.